Instytut Filozofii
Wydziału Humanistycznego

środa, lipiec 26, 2017
Rozmiar Tekstu

dr hab. Robert Leszko, emerytowany

Leszko Robert, emerytowany profesor Uniwersytetu Zielonogórskiego i Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Sulechowie, urodził się 17 maja 1937 roku w Vieux Condé we Francji. Studiował w WSP w Opolu w latach 1955-59, uzyskując stopień magistra matematyki. Podczas studiów wiedzę filozoficzną zdobywał pod kierunkiem doc. dra hab. S. Dira, logikę zaś studiował pod kierunkiem profesorów L. Borkowskiego i J. Słupeckiego.

W l. 1959-70 pracuje w szkolnictwie średnim Zielonej Góry. W r. 1965 podejmuje pracę naukową z zakresu logiki, czynnie uczestnicząc najpierw w seminariach prof. S. Romahnowej w Katedrze Logiki UAM w Poznaniu, a następnie w latach1967-70 utrzymuje kontakt naukowy z Instytutem Filozofii, Logiki i Socjologii Uniwersytetu Wrocławskiego i pod kierunkiem prof. T. Kubińskiego pisze pracę doktorską z zakresu logicznej teorii pytań.

13 października 1971 r. uzyskuje stopień naukowy doktora nauk humanistycznych na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego na podstawie rozprawy pt. Pewne diadyczne systemy logiki pytań, której promotorem był prof. T. Kubiński.

9 kwietnia 1984 r. uzyskuje stopień naukowy doktora habilitowanego nauk humanistycznych w zakresie filozofii nadany uchwałą Rady Wydziału Nauk Społecznych UAM w Poznaniu na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt. Charakterystyka złożonych pytań liczbowych przez grafy i macierze.

Pracę w szkolnictwie wyższym R. Leszko podejmuje w 1970 r. Przez jeden rok pracuje na stanowisku wykładowcy w WSI w Zielonej Górze. W 1971 r podejmuje pracę na stanowisku starszego wykładowcy w Zakładzie Matematyki w nowo utworzonej Wyższej Szkole Nauczycielskiej w Zielonej Górze, która w 1973 roku zostaje przekształcona w Wyższą Szkołę Pedagogiczną. W WSP R. Leszko pracuje kolejno jako docent kontraktowy w Instytucie Matematyki od 1975 r. , docent w WSP w Zielonej Górze od 1985 i prof. nadzwyczajny w WSP od 1991 r. W 1995 r zostaje profesorem nowo powstałego Instytutu Filozofii WSP, który od 1 września 2001 r. jest IF Uniwersytetu Zielonogórskiego.

W trakcie pracy w WSP R. Leszko pełnił liczne stanowiska: 1) prorektor ds. nauki i współpracy z zagranicą 1984-90, 2) dziekan Wydziału Matematyki, Fizyki i Techniki 1991-93, 3) prodziekan tegoż Wydziału 1973-78, 4) z-ca dyr. Inst. Matematyki 1987-90, 5) z-ca dyr. Inst. Filozofii 1996-99, 6) kier. Z-du Dydaktyki Matematyki 1990-93.

R. Leszko jest członkiem Polskiego Towarzystwa Matematycznego, Polskiego Towarzystwa Filozoficznego i Lubuskiego Towarzystwa Naukowego. Za swoją pracę zawodową naukową i społeczną otrzymał liczne wyróżnienia, w tym m. in.: 1) nagroda ministra NSW i T st. III za osiągnięcia w dziedzinie dyd.-wych. 1976,2) nagroda ministra N i SW st. III z tyt. osiągnięć naukowych 1985, 3) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski 1990, 4) Medal KEN 1981, 5) Medal 40-lecia PL 1984, 6) Złota Odznaka ZNP, 7) Odznaka Honorowa za zasługi dla rozwoju woj. zielonogórskiego 1971, 8) Odznaka za zasługi dla woj. legnickiego 1990 i inne.

Cała prawie twórczość naukowa Roberta Leszki poświęcona jest logice erotetycznej, czyli logice pytań. W swych pracach, zaczynając od rozprawy doktorskiej, skonstruował sześć własnych systemów logiki pytań, są to systemy T, E’, E’’, EG, TG. W swych późniejszych badaniach nad pytaniami posługuje się również narzędziami współczesnej matematyki, a w szczególności teorią grafów i teorią macierzy. R. Leszko wykazuje ponadto zainteresowania problemami dydaktyki, co znajduje wyraz w publikacjach dotyczących nauczania matematyki. Bibliografia jego prac obejmuje: dwie monografie, ok. 30 artykułów naukowych i kilka innych opracowań.

Żonaty od 1960 r., ma syna (ur. w 1965 r.) i córkę (ur. w 1965 r.).

Bibliografia

I. MONOGRAFIE, STUDIA I ROZPRAWY:

  1. (1980) Wyznaczanie pewnych klas pytań przez grafy i ich macierze. Wydawnictwo WSP w Zielonej Górze, Zielona Góra, ss. 67.
  2. (1983) Charakterystyka złożonych pytań liczbowych przez grafy i macierze. Wydawnictwo WSP w Zielonej Górze, Zielona Góra, ss.. 130.

II. ARTYKUŁY I KOMUNIKATY NAUKOWE:

  1. (1972) Dwa systemy logiki pytań złożonych. Zeszyty Naukowe WSI w Zielonej Górze, Zeszyt Nr 10, s. 83 - 88.
  2. (1972) Kilka uwag o stawianiu pytań. Zeszyty Naukowe WSI w Zielonej Górze, Zeszyt Nr 10, Zielona Góra, s. 89 - 97.
  3. (1973) Pewien system logiki pytań. Acta Universitatis Wratislaviensis No 189, Wrocław, s. 51 - 61 (Recenzja w RŻMat. 1973, 11A96).
  4. (1973) Związki pomiędzy niektórymi systemami logiki pytań. Zeszyty Naukowe Nr 15, WSI Zielona Góra, s. 3 - 13 (Recenzja w RŻMat. 1975, 11A119).
  5. (1974) Some Graphs representative Answers on the Questions. Zeszyty Naukowe Nr 22, WSI Zielona Góra, s. 53 - 64 (Recenzja w RŻMat. 1976, 6V500).
  6. (1976) The Assigning of Questions Classes by Normal Graphs.Discussiones Mathematicae T. XXI, z. 2, PWN Warszawa-Poznań, s. 13 - 19 (Recenzja w RŻMat. 1977, 12V705).
  7. (1977) On the Assigning of Question Classes by Matrices. Zeszyty Naukowe Nr 45, WSI Zielona Góra, s. 41 - 45.
  8. (1980) System L logiki pytań. Ruch Filozoficzny Nr 38, Toruń, s. 75 - 83.
  9. (1982) Eksponents of Adjacency Matrices of Normal Graphs. Discussiones Mathematicae T. V, Zielona Góra, s. 35 - 40.
  10. (1983) Dwa diadyczne systemy grafowe logiki pytań. Studia Metodologiczne Nr 23, Poznań, s. 19 - 37.
  11. (1985) Uwagi o znaczeniu pytań dla dydaktyki matematyki. Problemy Dydaktyczne Matematyki Nr 2, Zielona Góra, s. 41 - 49.
  12. (1986) Charakterystyka złożonych pytań liczbowych przez grafy i macierze (Autoreferat rozprawy habilitacyjnej). Edukacja Filozoficzna Nr 45, Warszawa, s. 101 - 103.
  13. (1986) Politechniczne aspekty matematyki w kształceniu nauczycieli techniki. [w:] Politechniczny profil kształcenia nauczycieli techniki, cz. II. Materiały z międzynarodowej konferencji naukowej. WSP Zielona Góra, s. 199 - 203.
  14. (1987) Znaczenie przedmiotów kierunkowych w kształceniu nauczycieli matematyki. Problemy Dydaktyczne Matematyki Nr 3, Zielona Góra, s. 93 - 97 (Współautor: M. Trąd).
  15. (1988) Językowa i logiczna analiza pytań. [w:] Język osobniczy jako przedmiot badań lingwistycznych. WSP Zielona Góra, s. 301 - 313.
  16. (1988) Macierzowa charakterystyka złożonych pytań liczbowych. Ruch Filozoficzny Nr 45, Toruń, s. 387 - 390.
  17. (1989) Znaczenie pytań dla rozwoju nauki. [w:] Humanizm, Prakseologia, Pedagogika. Ossolineum Wrocław, s. 181 - 189.
  18. (1989) Fragenlogik und Mathematikmethodik. Ruch Filozoficzny Nr 46, Toruń, s. 61 - 67 (Współautor: J. Duda).
  19. (1989) Od pytań do rozwoju nauki.. (Wykład inauguracyjny).Informator WSP, Zielona Góra.
  20. (1990) O komputerowym wspomaganiu nauczania rachunku zdań. Problemy Dydaktyczne Matematyki Nr 4, Zielona Góra, s. 109 - 123 (Współautor: A. Powęska) .
  21. (1990) Badania nad wykorzystaniem logiki pytań w matematyce szkolnej. Problemy Dydaktyczne Matematyki Nr 4, Zielona Góra, s. 65 - 96 (Współautor: J. Duda).
  22. (1990) Fragenlogik und Mathematikmethodik. Wiss. Z. d. Päd. Hochsch. Potsdam 34 (1990)1, s. 161- 166 (Współautor: J. Duda).
  23. (1991) Questions in the Mathematics Teaching Process. [w:] The Teacher of Mathematics in the Changing World. Proceedings of the 42nd CIEAEM meeting. Szczyrk (Poland) 23 -30 July 1990. Published by the Pedagogical University in Cracow, s. 143 - 146.
  24. (1991) Interrogatik als interdisziplinäres Problem der Methodik des Mathematikunterrics Wiss. Z. d. BLH Potsdam 35 (1991)2, s. 135 -139.
  25. (1991) Interrogatyka jako problem badawczy dydaktyki matematyki. Problemy Dydaktyczne Matematyki Nr 5, Zielona Góra, s. 159 - 166 (Współautor: J. Duda).
  26. (1994) Badania nad wykorzystaniem logiki pytań D. Belnapa w nauczaniu matematyki. Problemy Dydaktyczne Matematyki Nr 6, Zielona Góra, s. 25 - 48 (Współautor: J. Duda).
  27. (1994) Rozumienie pojęć geometrycznych przez uczniów klas ósmych szkół podstawowych.. Problemy Dydaktyczne Matematyki Nr 6, Zielona Góra, s. 49 - 65 (Współautor: W. Trochanowski).
  28. (1997) Graphs and Matrices of Compound Numerical Questions. Acta Universitatis Wratislaviensis No 1890, Logika 17 , A. Wiœniewski and J. Zygmunt (wyd.) Erotetic Logic, Deontic Logic and other Logical Matters. Essays in Memory of T. Kubiński. Wrocław 1997, s. 125 - 142.
  29. (1997) O implikacji erotetycznej. [w:] Humanizm - Prakseologia - Pedagogika. Pod red naukową Z. Wołka i A. Owoca, Naukowe Zeszyty Lubuskie, Stowarzyszenie Lubuskie, Zielona Góra 1997, s. 147 - 163.
  30. (1998) Logic and Logical Philosophy No. 6, Praca zbiorowa pod red. R. Leszki i H. Wansinga, Nicholas Copernicus University Press, Toruń 1998, ss. 240.
  31. (1999) Pytania jako kategoria syntaktyczna i dydaktyczna. Edukacja Humanistyczna nr 1(5), Zielona Góra 1999, s. 5 – 19.

III. PRACE POPULARNO-NAUKOWE:

  1. (1975) Instrukcja programowa dla studentów zaocznych na kierunku "wychowanie techniczne" Przedmiot: matematyka. Wychowanie Techniczne w Szkole Nr 2, Warszawa, s. 65 - 75.
  2. (1982) Dowodzenie twierdzeń matematycznych w szkole. [w:] Co słychać u Pitagorejczyków?, IKN-ODN w Zielonej Górze. Materiały pomocnicze dla Klubu Młodych Matematyków "Pitagoras", Zielona Góra, s. 47 - 110.
  3. (1993) Model systemu kształcenia nauczycieli w Polsce i drogi do jego urzeczywistnienia. Ruch Pedagogiczny 1-2, WSP Zielona Góra, s. 84 - 91.

IV INNE OPRACOWANIA (NIEPUBLIKOWANE):

  1. (1988) Projekt komputeryzacji Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Zielonej Górze. Raport z badań w ramach RPBR-RRI.14 (Współautorzy: A. Groblewski, W. Osmańska-Furmanek, R. Stryjski, Z. Żuber).
  2. (1989) Kształcenie nauczycieli matematyki w krajach sąsiednich. Raport z badań w temacie V.2 w ramach RPBP-III.30 (Współautor: M. Trąd).
  3. (1990) Indywidualizacja nauczania matematyki przez rozwiązywanie ciągów zadaniowych.. Raport z badań w ramach UBP/1/90.