Instytut Filozofii

Roz. Textu

Andrzej Towiański (1799-1878)

18

Andrzej Towiański urodził się w Antoszwińciach na wileńszczyźnie. Studiował prawo na Uniwersytecie Wileńskim i następnie pracował w sądzie. W 1828 r. doznał objawienia religijnego, które następnie od 1840 r. propagował na emigracji w Paryżu. Wśród najważniejszych jego słuchaczy znajdowali się A. Mickiewicz, J. Słowacki, S. Goszczyński. Kiedy usunięto go z Francji osiedlił się w Zurychu, w Paryżu pozostawiając grono swoich zwolenników: Koło Sprawy Bożej. Był mistykiem, z mistycyzmem wiązał zaś poglądy na przemianę polityczną świata i duchową religii chrześcijańskiej, z czego wynikało potępienie wszelkich dążeń rewolucyjnych. Zmarł w Zurychu.

 

 

Andrzej Towiański

Pracownicy Instytutu Filozofii Uniwersytetu Zielonogórskiego opublikowali następujące teksty nt. jego życia i twórczości:

2008:

Stefan Konstańczak, L. Skrzypek, Filozofia i myśl polityczna Andrzeja Towiańskiego, "Parerga" 2008 nr 1, ss. 195-206. W artykule tym Autorzy polemizują z poglądem o szkodliwości działalności Towiańskiego wśród emigracji polskiej poprzez propagowanie idei przemiany duchowej zamiast konkretnej działalności politycznej i rewolucyjnej. Traktując towianizm jako poglądy samego Towiańskiego, ale także jako późniejszy ruch ideowy, przedstawiono skrótowo jego losy.