Instytut Filozofii
Wydziału Humanistycznego

czwartek, maj 25, 2017
Rozmiar Tekstu

Władysław Tatarkiewicz (1886-1980)

Władysław Tatarkiewicz

Władysław Tatarkiewicz urodził się w Warszawie, gdzie ukończył gimnazjum filologiczne. Początkowo podejmował równe kierunki studiów, aż rozpoczął studia filozoficzne w Berlinie, które ukończył w Marburgu pod kierunkiem neokantystów P. Natorpa i H. Cohena. W 1910 r. obronił pracę dotyczącą podstawowych pojęć filozofii Arystotelesa. Po powrocie do kraju w 1919 r. uzyskał habilitację na Uniwersytecie Lwowskim. Po habilitacji pracował przez krótki czas w Wilnie, a następnie na Uniwersytecie Poznańskim. Najdłużej związany był z Uniwersytetem Warszawskim. Był redaktorem naczelnym pisma "Estetyka" oraz "Przeglądu Filozoficznego". Zasłużył się jako historyk sztuki, etyk, estetyk, ale przede wszystkim jako historyk filozofii i wykładowca. Zmarł w Warszawie.

 

Władysław Tatarkiewicz

Pracownicy Instytutu Filozofii Uniwersytetu Zielonogórskiego opublikowali następujące teksty nt. jego życia i twórczości:

2010:

Joanna Zegzuła-Nowak, Henryka Elzenberga polemika z koncepcją historii filozofii i estetyki Władysława Tatarkiewicza, "Studia z Filozofii Polskiej" t. 5 2010, s. 141-157.

Joanna Zegzuła-Nowak, Spór o tożsamość filozoficzną Władysława Tatarkiewicza, "Edukacja Filozoficzna" 2010, nr 49, ss. 93-112. Artykuł prezentuje problem przynależności Tatarkiewicza do szkoły lwowsko-warszawskiej. Kwestia ta wzbudza wiele kontrowersji wśród historyków. Filozof ten był bowiem zgodnie uważany za przedstawiciela szkoły Twardowskiego. Obecnie jednak problem związku Tatarkiewicza ze szkołą lwowsko-warszawską zmierza coraz bardziej w kierunku negacji jego przynależności do szkoły. Za stanowiskiem tym przemawiają fakty archiwalne, biograficzno-historyczne oraz wypowiedź samego Tatarkiewicza, znajdująca się w jego Wspomnieniach.

2008:

Tomasz Mróz,Władysław Tatarkiewicz w trzech odsłonach [recenzja książki: Czesław Głombik, Obecność filozofa. Studia historyczno-filozoficzne o Władysławie Tatarkiewiczu, Katowice 2005], "Studia Philosophica Wratislaviensia" 2008, vol. III, fasc. 2, ss. 132-139.

2006:

Stefan Konstańczak, Perfekcjonizm moralny w ujęciu Władysława Tatarkiewicza, "Parerga" 2006 nr 2, ss. 35-44. Na podstawie traktatu Tatarkiewicza O doskonałości przedstawiono dwa rozumienia pojęcia doskonałości etycznej na tle historii etyki.

1999:

Ryszard Palacz, Klasycy filozofii polskiej, Warszawa - Zielona Góra 1999. Rozdział XXXII pt. Władysław Tatarkiewicz czyli pochwała eklektyzmu, ss. 387-395. Autor skupił się na twórczości historycznofilozoficznej Tatarkiewicza, jej celach i metodach oraz na zróżnicowanych ocenach, jakie wywoływała. W tekście najduje się także garść osobistych wspomnień.